Nang tengah raméné kutha Bangkok, ana sawijining panggonan ngibadah sing nyimpen crita dawa babagan prantowan lan idéntitas budaya, yaiku Masjid Jawa. Masjid kiyé ora mung dadi papan kanggo ngibadah, nanging uga dadi tandha yén wong Jawa tau teka lan manggon adoh sekang tanah asalé. Critané wiwit sekang jaman gemiyén, nalika hubungan antar negara nang Asia Tenggara wiwit mbukak lan wong-wong padha lelungan golék panguripan anyar.
Nalika jaman pamaréntahan Raja Siam sing misuwur, negara Thailan wiwit nampa pengaruh lan hubungan sekang njaba. Nang wektu kuwé, akéh wong Jawa teka menyang Bangkok. Ana sing dadi kuli, ana sing dodolan, lan ana uga sing mélu rombongan resmi kerajaan. Tekané wong Jawa kiyé dadi wiwitan terbentuké komunitas cilik sing banjur saya suwé saya kuwat.
Amarga butuh papan kanggo ngibadah, komunitas Jawa banjur mbangun masjid sing dikenal dadi Masjid Jawa. Masjid kiyé dibangun kira-kira nang awal abad kaping rong puluh. Wujudé unik, ora kaya masjid umum nang Thailan, amarga nganggo gaya arsitektur Jawa kaya sirep joglo. Sekang kéné katon yén wong Jawa tetep nggawa idéntitas budaya sanajan manggon adoh.
Masjid kiyé banjur ora mung dienggo kanggo syolat baé, nanging uga dadi pusat kegiyatan sosial lan budaya. Wong-wong padha kumpul, nganani pengajian, kendurén, lan perayaan dina gedhé Islam nganggo cara Jawa. Basa Jawa uga tau dienggo nang komunikasi saben dina, dadi tandha yén budaya kuwé isih dijaga kanthi apik.
Suwé-suwé, generasi anyar wiwit lair lan tuwuh nang Thailan. Sanajan wis campur karo budaya lokal, jejak Jawa isih katon. Tradisi lan nilai-nilai lawas isih ana, senajan ora sak kuwaté gemiyén. Nanging, idéntitas kuwé ora ilang, mung ngalami owah-owahan manut jaman.
Masjid Jawa uga dadi simbol hubungan antar negara, utamané antara Indonesia lan Thailan. Crita kiyé nuduhna yén hubungan antar bangsa wis ana sekang jaman gemiyén, ora mung siki baé. Lelungan lan interaksi antar budaya nggawé jagad dadi luwih nyawiji lan sugih warna.
Nganti siki, Masjid Jawa isih ngadeg lan dienggo dening masyarakat. Sanajan wis dirénovasi, ciri khasé tetep dijaga. Panggonan kiyé dadi saksi bisu perjalanan wong Jawa nang tanah perantowan, lan dadi pangéling yén budaya lan idéntitas bisa tetep urip sanajan adoh sekang asalé.
Komentar
Posting Komentar