Basa Jawa Banyumasan

Kepriwé arep sinau aksara Jawa, jajal! Akéh wong sing wis suwé manggon nang prantowan, malah sekang cilik, dumadakan kepéngin sinau aksara Jawa. Semangat kuwé apik, luwih-luwih nék ana rasa pengin bali nang oyod budaya. Ning kanyatané, sinau aksara Jawa kuwé ora sederhana sing dibayangna, apamaning nék mung ngandelna internét tanpa tuntunan sing bener. Biasané, langkah pisan sing dilakoni ya ndeleng bagan huruf nang internét, terus langsung njajal nulis utawa ngetik. Sekilas pancén katon gampang, kaya mung nyocogna huruf karo swara. Amarga pengin cepet téyéng, akéh sing langsung prakték tanpa ngerti dhasar-dhasaré dhisik. Padahal, nang balik bentuké sing unik, aksara Jawa nduwéni aturan sing rada ruwet. Nalika wis berhasil nulis siji loro tembung, rasa seneng mesthi muncul. Malah ora sethithik sing langsung pengin “pamér” nang media sosial. Kuwé wajar, amarga ana rasa bangga dhéwék nalika téyéng nganggo aksara tradisional. Ning kerep banget sing ditulis kuwé isih akéh kesal...

Ana akéh wong sing nyebut aku strés merga kasil nyipta aksara gawéan sing dimodifikasi sekang aksara daérah kaya Jawa, Sunda lan liya-liyané, nanging wujudé dadi béda adoh sekang sing kuduné. Miturut pandangané wong-wong kuwé, apa sing tak lakoni dianggep ngrusak warisan tulisan leluhur sing wis ana suwé. Ora mung kuwi baé, aku uga kerep dadi bahan cémohan, malah ana sing njajal garuhi pengelola grup éfbi bén aku kena hukuman. Nanging kahanan kuwé ora nggawé aku mundur. Aku ora gelem meneng baé utawa nyerah karo tekanan sosial sing ana. Kosok baliné, aku malah tambah semangat kanggo terus ngembangna lan nyipta aksara-aksara anyar sing luwih unik lan béda sekang pakem umum. Kanggo aku, kréativitas ora kena diwatesi mung merga rasa wedi marang penilaian wong liya. Saben aksara sing tak gawé nduwé ciri khas dhéwék, asil sekang éksperimén lan eksplorasi bentuk huruf sing ora umum. Inspirasiné tetep sekang aksara tradisional, nanging tak olah dadi wujud anyar sing luwih éksprési...

Narasi ngenani larangan aksara Sunda kerep sumebar nang masyarakat, utamané neng bentuk crita populér sing nyebutna aturan kolonial sing nguja mbusak idéntitas lokal. Akéh sing percaya nék taun 1705, Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) nglarang nganggo aksara Sunda lan nggantiné nganggo aksara Jawa. Nanging nék ditliti luwih jero, klaim kuwé ora segampang kuwé lan butuh mahami bener sing luwih ati-ati. Sadurungé tekane kolonial, wong Sunda pancén wis nduwéni sistém tulis dhéwék, yakuwé Aksara Sunda Kuno. Aksara kiyé dienggo nang macem-macem naskah lan prasasti, dadi bagéyan penting sekang tradhisi inteléktual lokal sing nlathah sekang jaman kerajaan-kerajaan Sunda. Buktiné kaya Prasasti Kawali nuduhna nék tradhisi tulis kiyé tau urip lan dienggo nang masyarakat. Mlebu abad 16 lan 17, owah-owahan wiwit kedadéyan bareng mlebu pengaruh kekuasaannya sekang njaba. Ékspansi Kesultanan Mataram menyang wilayah Priangan nggawa pengaruh budaya sing gedhé. Para élit lokal miwiti n...

Laju dawa peradaban Jawa ora mung katon sekang bangunan gedhé lan karya sastra, nanging uga sekang cara wong Jawa ngerténi awak lan cara nganggo sandhangan (klambi). Sekang jaman gemiyén, sandhangan dudu mung kanggo nutupi awak, nanging uga dadi simbol budaya, status sosial, lan nilai kaéndahan sing terus owah sekang wektu maring wektu. Nang jaman Mataram Kuno, gambaran wadon katon sekang rélif nang Candi Borobudur. Nang kono, wong wadon kerep digambarna nganggo dada kebuka utawa mung ketutup jarit tipis. Nanging, kuwé ora ateges kabéh wadon urip tanpa aturan, nanging luwih nuduhna yén norma wektu kuwé isih lentur. Mlebu jaman Kerajaan Majapahit, wiwit ana owah-owahan cara nganggo sandhangan. Kemben wiwit dienggo dadi penutup dada sing luwih umum, utamané nang kalangan bangsawan. Sandhangan dadi luwih tertata, nanging isih njaga unsur kaéndahan awak. Nalika Islam mlebu liwat Kesultanan Demak, nilé anyar wiwit dikenal. Konsép nutupi awurat wiwit dikenal, nanging ora langsun...

Gagasan babagan sawijining negara sing dibangun adhedhasar basa sejatiné dudu barang anyar nang sajarah peradaban manungsa. Sekang jaman biyén, basa wis dadi pondasi penting kanggo mbangun idéntitas bebarengan sawijining bangsa. Nang konteks Indonésia, peristiwa Sumpah Pemuda dadi bukti yén basa téyéng ngliwati wates kedaérahan lan nyawijikna macem-macem kelompok dadi siji kesatuan. Sekang pemikiran kuwé, muncul imajinasi babagan Républik Banyumasan, sawijining éntitas sing didegna adhedhasar padhané basa yaiku Basa Jawa Banyumasan. Dialék kiyé dikenal lugas, teges, lan egalitér, nggambarna watak masyarakaté sing terbuka lan ora keganggu hirarki sosial sing ruwet. Wilayah penutur Banyumasan nyebar nang sisih kulon Jawa Tengah nganti perbatasan Jawa Barat. Daérah sugih Banyumas, Cilacap, Purbalingga nganti Tegal dadi pusat utama budaya kiyé. Sekang wilayah-wilayah kuwé, tuwuh idéntitas kultural sing kuwat lan khas. Yén negara kiyé dibentuk adhedhasar péta sosiolinguistik, wi...

Gagasan babagan Aksara Jawa Sandhangan Only sing banjur diarani Jawa STRÉS (Sistém Tulisan Rekaan Enggo Sandhangan) kuwé lair sekang kepinginan kanggo ngéksplorasi wates-wates nulis aksara Jawa kanthi cara kréatif. Sistém kiyé ora mung ngowahi tampilan visual baé, nanging uga ngowahi cara maca kanthi dhasar. Nang sistem kiyé, sandhangan dadi pusat utama sing diwaca, déné aksara kaya ha malah dadi unsur meneng sing ora diwaca. Keunikan utama sekang sistém kiyé ana nang prinsip yén sing diwaca kuwé mung sandhangan baé. Aksara ha (ꦲ) dienggo dadi kerangka, nanging sifaté “silent” utawa ora ana muniné. Pendekatan kiyé nggawé pengalaman maca sing béda sekang aksara Jawa biyasa, amarga sing maca kudu nerjemahna swara mung sekang tandha sandhangan sing nempel. Saliyané kuwé, sistém kiyé uga netepna yén sandhangan sing ora ana nang ngisor dadi vokal mandiri lan uga makili konsonan kaya ha, sa, lan pa. Mula sekang kuwé, panggunaan aksara nglegena ha ora mesthi dibutuhna. Kahanan kiy...

Nang tengah raméné kutha Bangkok, ana sawijining panggonan ngibadah sing nyimpen crita dawa babagan prantowan lan idéntitas budaya, yaiku Masjid Jawa. Masjid kiyé ora mung dadi papan kanggo ngibadah, nanging uga dadi tandha yén wong Jawa tau teka lan manggon adoh sekang tanah asalé. Critané wiwit sekang jaman gemiyén, nalika hubungan antar negara nang Asia Tenggara wiwit mbukak lan wong-wong padha lelungan golék panguripan anyar. Nalika jaman pamaréntahan Raja Siam sing misuwur, negara Thailan wiwit nampa pengaruh lan hubungan sekang njaba. Nang wektu kuwé, akéh wong Jawa teka menyang Bangkok. Ana sing dadi kuli, ana sing dodolan, lan ana uga sing mélu rombongan resmi kerajaan. Tekané wong Jawa kiyé dadi wiwitan terbentuké komunitas cilik sing banjur saya suwé saya kuwat. Amarga butuh papan kanggo ngibadah, komunitas Jawa banjur mbangun masjid sing dikenal dadi Masjid Jawa. Masjid kiyé dibangun kira-kira nang awal abad kaping rong puluh. Wujudé unik, ora kaya masjid umum na...

Aksara Tamil kerep dianggep mung dadi peninggalan budaya sekang India Kidul, kaya barang eksotis sing adoh sekang pusat kekuwatan basa global. Nanging anggepan kuwé runtuh wektu ndéléng kenyataan nang Asia Tenggara. Nang Singapura, aksara kiyé ngadeg jejeg bareng basa-basa gedhé dunya dadi basa resmi. Nang Malaysia, dhéwéké urip, berkembang, lan malah mbangun sistém pendhidhikan dhéwék. Pitakoné napa aksara kiyé malah nemu panggonan kuwat nang njaba tanah asalé? Wangsulané ora sederhana, nanging ana siji perkara sing cetha—Tamil teka ora mung dadi tamu, nanging dadi kekuwatan sosial sing manggoni. Migrasi gedhé-gedhéyan masyarakat Tamil jaman kolonial nggawa ora mung tenaga kerja, nanging uga basa, sastra, lan idéntitas. Nalika akéh komunitas liya kélangan jejak basané, wong Tamil malah njaga aksarané kanthi keras kepala, sanajan ana tekanan modérnisasi lan dominasi basa kolonial. Nang Singapura, pengakuan Tamil dadi basa resmi dudu mung simbol multikulturalisme baé. Kuwé p...

Nang abad ke-13, ana sawijining sistém tulisan sing mengko dadi identitas penting kanggo sawijining bangsa nang Asia Tenggara. Aksara kuwé yaiku Aksara Thai, sing digawé dening Raja Ramkhamhaeng. Beda karo anggapan yén kabéh aksara berkembang sekang prosés alami sing dawa, aksara kiyé malah dadi conto nyata aksara rekaan sing dirancang kanthi sengaja dening siji wong. Kasuksesan aksara kiyé ora mandheg nang jaman penciptané baé. Nganti siki, Thailand isih nganggo aksara kuwé dadi sistém tulisan resmi. Kiyé nuduhna yén aksara rekaan uga téyéng awet lan dadi bagéan idéntitas nasional yén ditampa dening masyarakat. Fenomena kiyé mbukak pandangan yén nggawé aksara ora kudu liwat évolusi atusan taun. Ana akèh conto liya nang donya sing nuduhna yén aksara hasil modifikasi utawa ciptaan anyar téyéng berkembang lan dienggo dening komunitas tartamtu. Aksara ora kudu lair sekang tradisi kuna, nanging uga téyéng dadi asil kréativitas manungsa. Sawetara conto liya yaiku Aksara Rohingya...

Sejarah aksara nang donya kuwé dadi crita dawa sing kebak hubungan antar peradaban. Salah siji conto sing menarik yaiku lelampahan Aksara Jawa sing jebul nduwé oyot adoh nang jaman biyén. Akéh wong nganggep aksara kiyé mandiri, padahal sejatiné dadi bagéan sekang ranté évolusi tulisan sing amba banget. Lelampahan kuwé diwiwiti sekang Aksara Brahmi, yaiku sistém tulisan kuna sekang India sing dadi dhasar kanggo akéh aksara nang Asia Kidul lan Asia Tenggara. Sekang Brahmi banjur metu macem-macem turunan, kalebu aksara Pallawa sing mlebu nang Nusantara liwat pengaruh budaya lan agama India. Nang Nusantara, aksara Pallawa ngalami penyesuaian lan perkembangan nganti pungkasané nglairna Aksara Jawa. Proses kiyé ora langsung dadi, nanging liwat adaptasi dawa sing mélu interaksi budaya, basa, lan kabutuhan masyarakat Jawa. Nanging yén ditlusuri luwih adoh, asal-usul Aksara Brahmi dhéwék isih dadi perdebatan nang kalangan ahli. Salah siji teori sing cukup kuat nyebutna yén Brahmi nd...

Tulisan sing nadane atos kanthi judhul “Sontoloyo!” sing diucapna dening Fadli Zon tanggal 25 Oktober 2018 tau dadi sorotan publik. Nang ungkapan kuwé, dhéwéké nglontarna kritik sing landhep tumrap kahanan ékonomi lan kebijakan pamaréntah wektu kuwé. Tembung “sontoloyo” dienggo bola-bali dadi simbol kuciwa lan sindiran marang narasi sing dianggep ora selaras karo kanyatan nang lapangan. Nang kritiké, dhéwéké nyebut macem-macem persoalan kaya klaim ekonomi sing diarani merokét padahal malah dianggep mudhun. Dhéwéké uga nyorot prakara produksi beras sing diarani melimpah, nanging impor tetep baé ora dicegah. Kritik kuwé nggambarna ana ora selarasé antarané pernyataan pamaréntah karo kahanan nyata sing dirasakna masyarakat. Saliyane kuwé, prakara pengangguran uga dadi perhatian utama. Diarani menawa senajan ana klaim mudhuné angka pengangguran, nanging kanyatané wong sing golék gawé isih akéh lan angél. Kahanan kiyé nduduhna menawa angka statistik durung mesthi nggambarna kaha...

Wong Rohingya dikenal minangka salah siji étnis sing ngalami penderitaan dawa amarga terusir sekang tanah kelairané dhéwék. Nanging nang balik kisah sing melasi kuwé, ana sisi menarik sing jarang dingerténi wong akéh, yaiku babagan aksara utawa huruf sing diduwéni déning basa Rohingya. Aksara kiyé ora mung dadi alat komunikasi, nanging uga simbol idéntitas lan perjuangan budaya sing tetep dijaga nganti siki. Huruf Rohingya sing dikenal unik kuwé sejatiné kalebu huruf rekaan sing diadaptasi sekang alfabet Urdu. Kaya sing wis dingerténi, alfabet Urdu nduwé bentuk sing mirip karo huruf Arab. Nanging liwat tangan kréatif Mohammad Hanif, huruf kuwé dimodifikasi dadi luwih khas lan cocog karo kabutuhan fonétik basa Rohingya. Hasilé, aksara kiyé katon béda lan nduwé ciri visual sing menarik. Basa Rohingya dhéwék dituturna kira-kira déning 1,5 yuta wong. Umumé, penuturé manggon nang Myanmar, nanging amarga konflik lan tekanan sosial-politik, akéh uga sing dadi pengungsi lan nyebar ...

Fénoména aksara Kawi sing metu dadi kotak-kotak nang sawetara aplikasi kerep nggawé wong bingung. Padahal, nalika téks sing padha ditampilna nang blog utawa browser, asilé malah cetha lan téyéng diwaca kanthi apik. Bédané kiyé dudu amarga kesalahan nulis, nanging amarga bédané dukungan teknologi nang saben platform . Aksara Kawi dhéwék kuwé minangka sistém tulisan kuna sing siki wis mlebu standar Unicode modéren. Masalah utama sing nyebabna aksara Kawi ora katon kanthi bener ana nang dukungan font lan sistém réndering. Nang piranti nganggo Android 12, sistém operasi durung nyedhiyakna font asal sing ndhukung aksara Kawi. Akibaté, nalika karakter kuwé ditampilna, sistém ora nduwé bentuk huruf sing cocog. Kuwi sing nggawé téks dadi kotak-kotak utawa sing kerep diarani tofu. Saliyané kuwé, aksara Kawi kalebu complex script , yaiku jinis tulisan sing butuh proses pambentukan karakter sing luwih ruwet. Aksara kiyé nganggo tandha-tandha kaya pasangan lan sandhangan sing kudu di...

Nang Asia Tenggara, ana pirang-pirang sistém tulisan tradisional sing nduwé cara nulis tanpa spasi antar tembung. Cara nulis kaya kuwé dikenal nganggo istilah ***scriptio continua***, yaiku tulisan sing mlaku terus tanpa dipisah nganggo spasi. Tradisi kiyé katon nang macem-macem aksara daerah sing berkembang sekang pengaruh budaya India kuna. Kanggo wong sing wis biasa maca tulisan Latin sing kebak spasi, cara nulis kaya kiyé mesthi katon béda, nanging nang jaman biyén cara kuwé wis dadi perkara sing lumrah. Akéh aksara nang wilayah Asia Tenggara asalé sekang tradisi tulisan India kuna, utamané turunan aksara Brahmi. Nalika pengaruh budaya lan agama India mlebu nang Nusantara lan wilayah sakubengé, sistém tulisané uga mélu nyebar. Sekang kahanan kuwé banjur muncul macem-macem aksara lokal sing disesuaikna karo basa daérah. Senajan berkembang nang panggonan sing béda-béda, tradisi nulis tanpa spasi tetep dijaga amarga wis dadi pakem sekang jaman biyén. Salah siji conto nang ...

Ukara kuwé krungu kasar, malah kaya tuduhan. Ning nang jeroné ana rasa kuwatir sing metu sekang ndeleng alam lan urip wong akéh sing tambah rusak. Akéh wong mulai takon, yén biyén negeri kiyé tau dijajah bangsa asing nganti atusan taun, ngapa kerusakan sing katon siki malah luwih nyata lan cedhak karo urip saben dina. Nalika jaman penjajahan Belanda sing kerep disebut nganti 350 taun, rakyat pancen ngalami akéh penderitaan. Tanah direbut, tenaga diperes, lan asil bumi digawa lunga menyang negeri adoh. Ning yén ndeleng alam siki, muncul pitakon sing ngganggu pikiran: ngapa gunung-gunung siki dienggo ditebangi nganti gundul, alas-alas ilang sethithik-sethithik, lan kali-kali malih dadi banyu keruh kebak limbah. Sawisé merdeka, bangsa kiyé nduwé kesempatan gedhé kanggo ngatur nasibé dhéwék. Kamardikan kuduné dadi dalan kanggo ndandani urip rakyat lan njaga kekayaan alam. Ning perjalanan wolung puluh taun ora tansah mlaku kaya sing diarepna. Akéh pembangunan dilakoni, dalan-dal...

Nang urip saben dina, wong kerep krungu ungkapan satire sing nyentil kahanan sosial lan aturan negara. Satire kuwé biasané diomongna kanthi guyonan, nanging nang jeroné ana makna sing jero lan kadang nggawé wong mikir maning. Wong nganggo tembung-tembung sederhana kanggo nerangna ketimpangan sing dirasakna masyarakat. Senajan mung kaya crita guyonan, nanging isi pesené kerep nyentuh kasunyatan sing kedadén nang urip nyata. Salah siji ungkapan satire sing kerep dirungokna yaiku bab barang sing ditemokna neng omah. Yén ana barang terlarang kaya ganja ditemokna nang omahmu, wong bakal ngomong menawa kuwé mesthi dadi duwékmu. Nanging yén ana minyak utawa gas alam ditemokna nang lemah sing ana nang wilayahmu, barang kuwé langsung dianggep dadi duwéké negara. Satire kiyé dadi cara wong kanggo nyentil aturan lan kepemilikan sumber daya alam. Sekang kahanan kuwé, akéh wong dadi mikir bab keadilan lan hak. Wong cilik kadang rumangsa ora nduwé daya nalika ngadhepi aturan sing luwih g...

Nang donya aksara lan basa, manungsa wis suwé njajal nggawé sistem tulisan sing cocok kanggo basane dhéwék. Salah siji conto sing menarik yaiku aksara Adlam. Aksara kiyé dudu warisan saka jaman kuna, nanging hasil gagasan modéren sekang wong Afrika Kulon. Nalika akéh basa nganggo aksara Latin utawa Arab, wong Fulani uga péngin nduwéni tulisan dhéwék sing luwih pas karo cara ngomongé. Mula banjur lair aksara anyar sing diarani Adlam. Aksara Adlam kuwé dadi diinisiasi dening loro sedulur, yaiku Ibrahima Barry lan Abdoulaye Barry. Wong loro kuwé asalé sekang komunitas Fulani nang Afrika Kulon. Dhéwéké nduwéni gagasan yén basane dhéwék kudu nduwéni aksara sing khusus, supaya budaya lan basa Fulani tetep lestari. Sekang semangat kuwé, banjur dhéwéké nggawé sistém tulisan anyar sing diarani Adlam. Jeneng “Adlam” dhéwék nduwéni makna khusus. Jeneng kuwé asalé sekang gabungan tembung nang basa Fulani sing tegesé kira-kira “aksara sing nglindhungi rakyat sekang ilangé ilmu.” Gagasa...

Nang urip saben dina, kebutuhan kanggo ngumbah klambi dadi perkara sing penting banget. Akéh wong sing luwih seneng nganggo deterjén cair amarga luwih gampang larut nang banyu lan luwih praktis kanggo dienggo. Nanging ora kabéh wong ngerti yén deterjén cair sejatiné téyéng digawé dhéwék nang omah nganggo bahan-bahan sing cukup sederhana. Kanthi cara sing bener, sapa baé téyéng nggawé déterjen cair sing kualitasé apik lan hemat biaya. Kanggo nggawé kira-kira enem liter deterjén cair, ana sawetara bahan sing kudu disiapna dhisik. Bahan-bahan kuwé yaiku Texapon utawa SLES sakitar 250 gram, Soda Abu 150 gram, lan STPP utawa Sodium Tripolifosfat 150 gram. Saliyané kuwé, dibutuhna maning Asam Sulfonik 50 gram, Nitrosol 20 gram, parfum utawa pewangi 10 gram, lan pewarna 2 gram yén péngin deterjéné katon luwih menarik. Saliyané bahan kimia kuwé, banyu resik uga dadi bahan utama sing penting. Total banyu sing dienggo kira-kira enem liter. Nanging nang proses awal, ora ka...

Nang budaya Jawa, utamané nang desa-desa, masyarakat nduwéni tradhisi nyebut jeneng khusus kanggo anak kéwan. Jeneng-jeneng kiyé wis ana sekang jaman biyén lan dadi bagian sekang kawruh basa lan budaya wong Jawa. Wong tuwa biyasa mulangna marang bocah-bocah bén padha ngerti lan éling jeneng anak kéwan, amarga kawruh kuwé dianggep penting kanggo njaga warisan basa daerah. Nalika bocah-bocah lagi sinau babagan kéwan, wong tuwa utawa guru kerep nerangna yén saben kéwan nduwéni jeneng anak sing béda. Contoné, anak asu diarani kirik, déné anak pitik diarani kuthuk. Anak bébék diarani meri, lan anak kucing diarani ceméng. Jeneng-jeneng kuwé wis dadi pangertén umum nang masyarakat lan nganti siki ésih kerep dienggo nang obrolan saben dina. Ana maning kéwan liya sing nduwéni jeneng anak unik. Contoné anak kebo diarani gudél, déné anak sapi diarani pedhét. Anak jaran diarani belo, lan anak macan diarani gogor. Jeneng-jeneng kuwé nuduhna yén wong Jawa nduwéni perhatian gedhé marang a...

Nang sajarah Keraton Yogyakarta ana sawijining raja sing misuwur ora mung amarga kekuwatané nalika mimpin nagara, nanging uga amarga urip pribadiné sing kebak wanita. Raja Kuwé yakuwé Sultan Hamengkubuwono 2. Dhéwéké kerep kasebut dadi salah siji sultan Yogyakarta sing paling asring munggah tahta. Saliyané kuwé, uripé uga misuwur amarga nduwéni akéh garwa. Nang cathetan sejarah kasebut yen Hamengkubuwono 2 nduwéni papat permaisuri lan puluhan selir, mula uripé kerep digambarna kaya raja sing kebak keméwahan lan wanita nang sakubengé. Sultan Hamengkubuwono 2 nduwéni papat permaisuri utawa garwa dalem lan kira-kira ana 27 nganti 28 selir. Sekang kabéh garwa lan selir kuwé lair anak nganti kira-kira wolung puluh wong. Salah siji anak sing paling penting yakuwê Raden Mas Surojo. Bocah kiyé mengko dadi raja Yogyakarta kanthi gelar Hamengkubuwono 3. Sekang garis keturunan kuwé maning banjur lair tokoh gedhe nang sajarah Jawa, jenengé Pangeran Diponegoro, sing mengko dadi pimpinan...

Wong Solo kerep dadi bahan omongan nalika ana sing mbahas babagan basa lan aksara Jawa. Jeneng kutha sing umumé ditulis “Solo” nang basa Indonesia, nang aksara lan basa Jawa sejatiné ditulis “Sala”. Nanging senajan tulisané “Sala”, wong-wong nang kono wis suwé banget ngucapna kanthi swara pungkasan “-o”, dadi “Solo”. Kahanan kiyé kadhang nggawé wong liya dadi gumun lan takon-takon. Nang tradhisi aksara Jawa, tulisan “Sala” kuwé sejatiné manut aturan éjaan lawas sing wis ana sekang jaman biyén. Aksara Jawa nduwé cara dhéwék kanggo nulis lan maca tembung, lan ora mesthi padha persis karo cara wong modéren ngucapna. Mula, tulisan “Sala” kuwé sejatiné ora salah, amarga mung nuruti pakem lawas sing wis suwé ngenggo sistem kuwe. Nanging nang panguripan saben dina, wong Solo tetep kukuh ngomong “Solo”. Swara “-o” nang mburi tembung kuwé wis dadi kebiasaan lisan sing ngrembaka nang masyarakat. Sanajan tulisané nang basa Jawa tetep “Sala”, wong-wong tetep rumangsa luwih pas lan luwi...

Aksara Janda Hanacaraka Jawa nganggo Sandangan Sunda Nang donya aksara Nusantara, wong-wong kerep njajal nggagas gagasan anyar kanggo njaga lan ngembangna warisan tulisan lawas. Salah siji gagasan sing unik yakiyé Aksara Janda, sistem nulis sing nggabungna aksara Hanacaraka Jawa karo sandangan sekang aksara Sunda. Gagasan kuwé lair sekang kepinginan nggawé sistem tulisan sing luwih prasaja nanging tetep njaga rasa tradhisi. Nang sistem kiyé, aksara utama tetep nganggo aksara Jawa, nanging tandha vokal utawa sandangané nganggo pola sekang aksara Sunda. Nang aksara Jawa asli, saben aksara wis nduwéni swara dasar -a. Yén arep ngowahi dadi swara liyané kaya i, u, é, o, utawa konsonan mati, kudu nganggo sandangan utawa pasangan. Nanging nang gagasan Aksara Janda kiyé, sandangan sing dienggo ora sandangan Jawa maning, nanging diganti nganggo rarakén aksara Sunda. Dadi aksara pokoké tetep Hanacaraka, nanging tandha swarané nganggi sistem Sunda supaya luwih gampang lan luwih konsi...

Satria deterjén Sabun Haji lan Umroh sekang Bandar Deterjen kuwe salah siji produk sabun khusus sing digawé kanggo ngumbah perlengkapan ibadah. Produk kiyé kasedhiya nang rong bentuk, yaiku deterjén cair kemasan 1 liter lan deterjén bubuk kemasan 500 gram. Tujuane supaya wong sing arep nyiapna perlengkapan ibadah téyéng milih jinis sing paling cocog karo kebutuhané. Deterjén Satria kiyé dirancang nganggo formula sing sederhana nanging tetep aman kanggo kain ibadah. Nang njero komposisiné ora ana parfum, ora ana pewarna, ora ana alkohol, lan uga ora nganggo formalin. Amarga kuwé, sabun kiyé dianggep luwih lembut lan luwih aman kanggo ngresiki kain-kain suci sing dienggo kanggo ibadah. Perlengkapan ibadah biasané butuh perawatan khusus supaya tetep resik lan suci. Kain kaya ihram, mukena, sajadah, sarung, lan gamis kudu diumbah nganggo sabun sing ora ninggal bekas lan ora ngrusak serat kain. Mula saka kuwé, deterjén Satria dirancang supaya téyéng ngresiki kanthi a...

Perdebatan babagan istilah Nusantara lan Alam Melayu sejatiné dudu perkara sejarah perang utawa penjajahan baé, nanging luwih marang bédané sudut pandang lan identitas nasional. Nang Indonesia, istilah Nusantara kerep digandéngna karo warisan Kerajaan Majapahit, déné nang Malaysia luwih nyaman nganggo konsep Alam Melayu sing dirasa luwih makili budaya lan basa Melayu. Nang jaman Majapahit, konsep kekuwatan ora padha karo penjajahan modern. Sistem politiké nganggo pola mandala, yakuwé lingkar pengaruh sing ora nduwé wates negara teges kaya siki. Dadi nalika ana wilayah liya disebut ana nang sangisoring pengaruh, kuwé durung mesthi artiné dikuasai langsung kaya kolonial Eropa. Istilah Nusantara nang abad ka-14 luwih nuduhna jaringan politik lan dagang maritim. Nanging nalika mlebu abad ka-20, tokoh nasional Indonesia nguripna maning istilah kiyé dadi simbol persatuan bangsa nglawan penjajahan. Maknané owah sekang ekspansi dadi kesatuan wilayah kepulauan. Nang sisih liya, Alam...