Basa Jawa Banyumasan

Peralihan sekang lenga tanah menyang élpiji nang Indonesia kerep nimbulna macem-macem panemu nang masyarakat. Ora sethithik sing nganggep kebijakan kiyé dadi langkah politik sing keliru, malah ana uga sing percaya nék minyak tanah nguja dilarangna bén wong-wong pada pindhah. Crita kaya kuwé nyebar amba, luwih-luwih merga owah-owahan kiyé kerasa cepet lan langsung kena kebutuhan urip saben dina. Kebijakan konvérsi kiyé mulai dilakokna sacara gedhé-gedhéyan pas jaman pamaréntahané Susilo Bambang Yudhoyono bareng wakilé Yusuf Kalla sekitar taun 2007. Wektu kuwé, pamaréntah lagi ngadepi beban subsidi énérgi sing gedhé banget, utamané sekang lenga tanah. Regané sing murah banget nggawé panggunaan dadi mundhak, déné negara kudu nutupi selisih rega pasar sing terus mundhak. Nanging, lenga tanah sing kerep dianggep dadi “produk asli Indonesia” sejatiné ora sepenuhé kaya kuwé. Produksi minyak nang Indonesia wis mudhun sekang awal taun 2000-an, dadi kebutuhan bahan bakar, kalebu leng...

K A Serayu kuwé dadi siji-sijiné sepur sing nyambungna Jakarta karo Kroya utawa Purwokerto liwat Bandung. Rute kiyé béda karo sepur liyané sing umumé sekang Jakarta menyang Purwokerto liwat Cirebon sing luwih cepet amarga mlebu lintas tengah. Amarga jaluré muter liwat Bandung, K A Serayu dadi pilihan penting kanggo warga nang wilayah Priangan Timur kaya Tasikmalaya, Ciamis, lan Banjar sing arep lunga menyang Jakarta. Akéh wong milih sepur kiyé amarga regané murah, mung watara Rp 67.000 baé. Kanggo masyarakat, utamané sing péngin ngirit biaya perjalanan, K A Serayu kuwé dadi andalan sing tetep dienggo nganti siki. Sanajan wektu tempuhé luwih suwé, nanging akses sing diwenéhna tetep penting banget kanggo mobilitas warga. Kanggo jadwal sekang Pasar Senén menyang Purwokerto, ana loro pilihan yaiku sepur ésuk lan wengi. K A Serayu ésuk budhal jam 09.30 W I B lan tekan Purwokerto watara jam 20.35 W I B, kanthi durasi kurang luwih 11 jam 5 menit. Déné K A Serayu wengi budhal jam 1...

Satria deterjén Sabun Haji lan Umroh sekang Bandar Deterjen kuwi dadi salah siji produk sing dirancang khusus kanggo nyukupi kabutuhan perlengkapan ibadah. Produk kiyé ana nang bentuk cair lan bubuk, dadi wong sing nganggo bisa milih miturut kabutuhané dhéwék. Kanthi macem-macem kemasan lan ukuran, deterjén kiyé dadi luwih fléksibel lan gampang dienggo nang kahanan apa baé. Keunggulan utama sekang produk kiyé ana nang formulané sing luwih aman. Deterjén kiyé ora nganggo parfum, ora nganggo pewarna, lan uga ora ngandhut alkohol utawa formalin. Kuwé ndadékna luwih alus lan ora ngrusak kain suci sing biasané dienggo kanggo ibadah. Wong sing nganggo dadi ora perlu kuwatir maning karo bahan kimia sing mbebayani. Kajaba kuwé, Satria deterjén uga dirancang bén nduwé busa sing sethithik. Kiyé penting amarga busa sing ora kakéhan bakal luwih gampang dibilas. Prosés mbilas dadi luwih cepet lan ora ribet, dadi luwih praktis kanggo dienggo saben dina, utamané nalika lagi nyiapna perja...

Wit klapa kuwé salah siji tanduran sing paling cedhak karo urip masyarakat Nusantara. Sekang pesisir tekan pedalaman, anané dudu mung dadi hiasan pemandangan, nanging dadi sumber panguripan sing akéh gunané. Ora kakéhan yén klapa kerep diarani “wit panguripan” amarga meh kabéh bagéané téyéng dienggo. Keunikan wit klapa ora mung ana nang gunané, nanging uga ana nang sugihé kosakata sing nyertainé. Nang budaya lokal, saben bagéan sekang wit kiyé nduwé jeneng dhéwék-dhéwék. Kahanan kuwé nuduhna sepira cedhaké hubungan manungsa karo klapa, nganti saben rinciané diwénéhi idéntitas khusus. Sekang bagéan paling nduwur, ana godhong enom klapa sing diarani janur. Janur kerep dienggo nang macem-macem upacara adat, utamané nang pernikahan lan ritual tradisional. Déné godhong sing luwih tuwa dienggo dadi bahan anyaman, atap omah, tekan kerajinan tangan. Mlebu menyang wohé, klapa nduwé akéh jeneng manut tahapan tuwuhé. Klapa enom sing isih ana banyuné seger diarani degan, déné sing luwi...

Kepriwé arep sinau aksara Jawa, jajal! Akéh wong sing wis suwé manggon nang prantowan, malah sekang cilik, dumadakan kepéngin sinau aksara Jawa. Semangat kuwé apik, luwih-luwih nék ana rasa pengin bali nang oyod budaya. Ning kanyatané, sinau aksara Jawa kuwé ora sederhana sing dibayangna, apamaning nék mung ngandelna internét tanpa tuntunan sing bener. Biasané, langkah pisan sing dilakoni ya ndeleng bagan huruf nang internét, terus langsung njajal nulis utawa ngetik. Sekilas pancén katon gampang, kaya mung nyocogna huruf karo swara. Amarga pengin cepet téyéng, akéh sing langsung prakték tanpa ngerti dhasar-dhasaré dhisik. Padahal, nang balik bentuké sing unik, aksara Jawa nduwéni aturan sing rada ruwet. Nalika wis berhasil nulis siji loro tembung, rasa seneng mesthi muncul. Malah ora sethithik sing langsung pengin “pamér” nang media sosial. Kuwé wajar, amarga ana rasa bangga dhéwék nalika téyéng nganggo aksara tradisional. Ning kerep banget sing ditulis kuwé isih akéh kesal...

Ana akéh wong sing nyebut aku strés merga kasil nyipta aksara gawéan sing dimodifikasi sekang aksara daérah kaya Jawa, Sunda lan liya-liyané, nanging wujudé dadi béda adoh sekang sing kuduné. Miturut pandangané wong-wong kuwé, apa sing tak lakoni dianggep ngrusak warisan tulisan leluhur sing wis ana suwé. Ora mung kuwi baé, aku uga kerep dadi bahan cémohan, malah ana sing njajal garuhi pengelola grup éfbi bén aku kena hukuman. Nanging kahanan kuwé ora nggawé aku mundur. Aku ora gelem meneng baé utawa nyerah karo tekanan sosial sing ana. Kosok baliné, aku malah tambah semangat kanggo terus ngembangna lan nyipta aksara-aksara anyar sing luwih unik lan béda sekang pakem umum. Kanggo aku, kréativitas ora kena diwatesi mung merga rasa wedi marang penilaian wong liya. Saben aksara sing tak gawé nduwé ciri khas dhéwék, asil sekang éksperimén lan eksplorasi bentuk huruf sing ora umum. Inspirasiné tetep sekang aksara tradisional, nanging tak olah dadi wujud anyar sing luwih éksprési...

Narasi ngenani larangan aksara Sunda kerep sumebar nang masyarakat, utamané neng bentuk crita populér sing nyebutna aturan kolonial sing nguja mbusak idéntitas lokal. Akéh sing percaya nék taun 1705, Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) nglarang nganggo aksara Sunda lan nggantiné nganggo aksara Jawa. Nanging nék ditliti luwih jero, klaim kuwé ora segampang kuwé lan butuh mahami bener sing luwih ati-ati. Sadurungé tekane kolonial, wong Sunda pancén wis nduwéni sistém tulis dhéwék, yakuwé Aksara Sunda Kuno. Aksara kiyé dienggo nang macem-macem naskah lan prasasti, dadi bagéyan penting sekang tradhisi inteléktual lokal sing nlathah sekang jaman kerajaan-kerajaan Sunda. Buktiné kaya Prasasti Kawali nuduhna nék tradhisi tulis kiyé tau urip lan dienggo nang masyarakat. Mlebu abad 16 lan 17, owah-owahan wiwit kedadéyan bareng mlebu pengaruh kekuasaannya sekang njaba. Ékspansi Kesultanan Mataram menyang wilayah Priangan nggawa pengaruh budaya sing gedhé. Para élit lokal miwiti n...